Page 5 - History of Pailin
P. 5
၉၀၇ - သု႕ိ ေသာလ္ ည္း ကယုိ ္တိုငထ္ ုတ္လုပ္မႈမလုပဘ္ ဲ ေမာင္ေဆြ (Mong Soy) ဟေု ခၚသည့္
၁၉၁၀ ဗမာတစ္ဦးအား Subcontract ေပးခဲ့သည။္ ေမာငေ္ ဆြက ေက်ာကမ္ ိုငး္ အတြင္း ေက်ာက္မုိင္း
အလုပ္ကိုေသာလ္ ညး္ ေကာငး္ ၊ အေရာင္းအ၀ယ္အလပု ္ကုိေသာ္လည္းေကာငး္ လုပက္ ုိင္သူ
မည္သကူ ို မဆုိ တစ္ဥးီ လွ်င္ ၃က်ပ္ ($ 1.80) မိသားတစ္စလု ်ွ င္ ၅က်ပ္ ($ 3.00) ႏွစ္စဥ္
ပါမစ္ေၾကးအခြန္ ေကာက္ခံခဲ့သည္။

- ေမာင္ေဆြသည္လညး္ အထကျ္ မန္မာႏုိငင္ ံသားတစ္ဦးျဖစၿ္ ပီး ပိုငလ္ င္း၌ အႏွစ္ ၃၀ခန႕္
ေနထိုင္ခဲ့သည။္ ၄ငး္ သည္ အျပင္ဘန္းအရ ပုိင္လင္းရိွ ႏငုိ ္ငံျခားသားမ်ား၏ ေခါငး္ ေဆာင္တစ္ဥးီ
မ်ွ သာဟု ဆုိႏိုင္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕၌ ပုိငလ္ ငး္ ေဒသ၏ အာဏာရ ေစာ္ဘြားးတစ္ဦးအျဖစ္
ေဒသဆငုိ ္ရာ အုပ္ခ်ဳပမ္ ႈ အ၀၀ကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။

- ၁၈၉၈ ခုႏစွ ္တြင္ ပုိင္လင္းမုိင္းမ်ားတြင္ မငုိ ္းလုပ္သားေပါင္း ၅၀၀၀ ခန္႕ လုပက္ ုိင္ခဲသ့ ည္။
ယငး္ တ႕ုိ အနက္ “ကုလိ ာ” သည္ အမ်ားစျု ဖစ္ၿပီး တရုတ၊္ ကုလားႏွင့္ အာဖဂန္ကုန္သည္
အခ်ိဳ႕လည္း အစားအေသာက္၊ အ၀တ္အထည္ ေရာင္း၀ယျ္ ခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ၾကသည။္

- ၁၈၉၀-၁၉၀၀ ခုႏွစ္အတြငး္ ပိုငလ္ င္းၿမဳိ ႕ေပၚတြင္ ျမနမ္ ာ ၆၅၀ မွ ၇၅၀ ခန႕္ ရွၿိ ပးီ လာအ၊ို
ခမာ၊ တရတု ္ ႏွင့္ ထုိငး္ တုိ႕ ၁၀၀၀ ခန္႕ ေနထုိင္သည။္ အိမေ္ ျခ ၈၀၀ခန္႕ ရၿိွ ပီး အမ်ားစုမွာ
ပ်ဥ္ေထာင္အိမမ္ ်ားျဖစက္ ာ ၿမဳိ ႕အရညွ ္မာွ ၆ ကီလမို ီတာခန္႕ ရွိသည္။ ၿမဳိ ႕တြငး္ သဲေက်ာကမ္ ်ား
ခင္းထားေသာလမး္ မ်ား ရိွသည။္ ဗတၱာေဗာငၿ္ မဳိ ႕ဖက္ကလာပါက ျမန္မာမျႈ ဖင့္ တညေ္ ဆာက္ထား
ေသာေစတကီ ို ဦးစြာေတြ႕ျမင္ရမည္ ျဖစ္သည္။

- ျပငသ္ စ္သည္ ကေမာၻ ဒီးယားအပါအ၀င္ အင္ဒခို ်ဳိ င္းနားေဒသကို ကိုလနုိ ီအျဖစ္ သိမး္ ပုကိ ္
ထားၿပီးျဖစ္သည။္ ျပင္သစ္၏ ျပန္လည္ေတာငး္ ဆိမု ႈေၾကာင့္ ဆီယံရိ(ပ)္ ၊ ဗတၱာေဗာင္ ႏွင့္ ပုိင္လငး္
ေဒသတု႕ိ ကုိ ထငုိ း္ က ကေမာၻ ဒးီ ယားသိ႕ု ျပနလ္ ည္ေပးအပ္ခဲ့သည။္

- ယင္းေနာက္ ျပင္သစ္ကုိလုိနီ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္သို႕ ပုိင္လင္းေဒသကုိ ရာႏႈန္းျပည့္
ေရာက္ေအာင္ ၾကဳိ းပမး္ ခဲ့ေသာ္လည္း ေမာင္ေဆြပင္ နယ္စားအျဖစ္ ပိုင္လင္းေဒသကို ဆက္လက္
ထိမး္ ခ်ဳပ္ထားသည္။

- ျမန္မာႏိုင္ငံ ရွမ္းျပညန္ ယ္က ရွမ္းမ်ား ပိငု ္လင္းသု႕ိ ထပ္မေံ ရာက္ရကိွ ာ အေျခခ်ခဲၾ့ က
ျပန္ရာ ပိုင္လငး္ သည္ ဗမာ၊ မြန္၊ ေတာင္သ၊ူ ပအု႕ိ (၀)္ ၊ ရွမ္း၊ လာအုိ၊ ခမာ စသညလ့္ ူမ်ိဳးမ်ား
ေပါင္းစေု နသည့္ ျပည္ေထာငစ္ ုေလးတစ္ခုအျဖစ္ တည္ရိွေနသည။္ ပုိငလ္ ငး္ ေဒသရိွ အဆုိပါ
“ကလုိ ာ” မ်ားသည္ ယခုအခါ ဥေရာပတုိက္ အထူးသျဖင့္ ျပင္သစ္သ႕ုိ ေက်ာက္မ်က္ဆိုင္ရာ
ပညာမ်ား သြားေရာက္သင္ယသူ ည္အထိ ျဖစ္လာသည္။ ေက်ာကမ္ ်က္ေစ်းကြက္ကိုလည္း
ဥေရာပသုိ႕ အထူးခ်ဲ႕ထြငေ္ ရာင္း၀ယလ္ ာခဲ့ၾကသည။္ ထု႕ိ အတြက္ “ကိုလာ” မ်ားသည္
ပိမု ုိခ်မ္းသာလာျခင္း၊ ပိုမပို ညာတတ္လာျခင္းတ႕ုိ အျပင္ ၀တဳၳ ၊ ကဗ်ာ၊ ဂတီ ၊ အက စသည့္
အႏုပညာဆိုင္ရာမ်ား၌ပါ ဖြ႕ံ ၿဖဳိ းတိုးတက္လာသည္။
   1   2   3   4   5   6   7   8